Voetstappen

Etterbeek, Brussel, België. Dat is een eind weg van Marokko. Om precies te zijn 2.971 km van Essaouira met een geprognotiseerde reistijd van 1 dag en 5 uur. Behalve de eerste letter hebben Etterbeek en Essaouira niet veel met elkaar gemeen. Toch zijn het partnersteden. Ik heb dit hele fenomeen nooit goed begrepen. Nou ja bij de hoofdstad Rabat kom je namen van partnersteden tegen … Lees verder Voetstappen

Verhaal met een randje

De zon wil nog niet achter het wolkendek doorbreken. Een stille verwachting zonder zicht op verlossing. Vanaf mijn net iets hoger gelegen terras kijk ik in deze kleine Portugese baai uit over de zee. Drie groene setjes van plastic tafels, stoelen en bijpassende parasol van ‘Lus Tea’ vormen het terras. Door de plaatselijke account-manager ooit geschonken, in de hoop in de zomermaanden ‘Lus Tea’ aan … Lees verder Verhaal met een randje

Verkeersguerrilla

Met het schaamrood op de kaken begin ik aan dit verhaal. Ik weet niet goed wanneer het precies is gebeurd. Er is, terugkijkend, denk ik niet een groots omslagpunt aan te wijzen. Er is meer sprake van een ongemerkt erin glijden totdat anderen je wijzen op de karakterverandering en je met berustende schaamte moet erkennen dat het een feit is: ik ben verworden tot guerrillastrijder … Lees verder Verkeersguerrilla

Hoopvolle frustratie

Ik had vandaag zo graag mijn laatste column over ‘onze snelweg’ geschreven. Over het glorieuze moment waarop na twee jaar, overigens dik een jaar voorbij de geplande openingsdatum, de twee viaducten voor het snelverkeer en de rijbanen bovengronds voor het lokale verkeer zouden zijn opengegaan. Helaas, ik kan slechts hopen dat dit mijn een-na-laatste zal zijn. ‘Le Roccade’, van oudsher de snelweg die dwars door … Lees verder Hoopvolle frustratie