Marokkaanse verkeersschizofrenie

Er komt altijd een moment waarop het Marokkaanse verkeer mij tot de grenzen van de waanzin drijft. Hoe ik, na bijna vijf jaar Marokko, mijn best ook doe om het onbegrijpelijke van mij af te laten glijden, na verloop van tijd ga ik mij net zo opwinden als de gemiddelde Marokkaan of misschien zelfs nog erger. De yoga-trainingen die ik volg zijn slechts een flauwe laklaag die mijn onderhuids woekerende irritatie nooit volledig kunnen maskeren. En dat terwijl ik laatst tot de onthutsende conclusie kwam dat ik mij het totale scala aan onbegrijpelijke verkeersmanoeuvres moeiteloos eigen had gemaakt. Ik wil een kleine opsomming hiervan graag met u delen.

Voor iemand totaal onwetend hoe zich te bewegen in het Marokkaanse verkeer, kan de opsomming leiden tot reacties als: ‘Waaaaat?! Echt waar? Nee, dat kan toch niet? De ervaren en geoefende Marokkaanse weggebruiker zal concluderen: ‘Klopt, herkenbaar, oh ja dat doe ik ook.’ En nog belangrijker: Besef bij lezing dat sommige van deze wellicht in Hollandse ogen flagrante verkeersovertredingen in Marokko een verkeersregel zijn. Zo heb ik mij laten vertellen dat het knipperen met groot licht ten teken dat je er aan komt op de snelweg en dat andere moeten wijken voor jou, mag in Marokko. En sommige regels zijn ongeschreven maar inmiddels zo ingeburgerd dat ze als verkeersregels zijn gaan gelden, althans daar heeft het alle schijn van. Hieronder mijn onthutsende lijst van ‘inmiddels-eigen-gemaakte-onbegrijpelijke-Marokkaanse-verkeersmanoeuvres’.

  • Rechts inhalen op de snelweg
  • Zinloos toeteren
  • Op basis van de grootte van mijn auto voorrang afdwingen
  • Niet voorsorteren maar gewoon de hand uit het raam steken om rechts af te slaan terwijl je aan de linkerkant van de weg staat en dus vier auto’s dik vraagt om jou voor te laten gaan
  • Op de snelweg niet tussen de belijning rijden maar midden over de belijning rijden
  • Met groot licht van ver gaan knipperen om langzamere automobilisten te attenderen op je komst en dat ze dus moeten uitwijken
  • Bij een stoplicht mij niet aan de belijning houden maar openvallende gaten tussen auto’s op te vullen.
  • Stoppen op de snelweg omdat het nu eenmaal even moet
  • Als voetganger een snelweg oversteken om naar de andere kant te komen
  • Niet stoppen voor een voetganger die via het zebrapad wil oversteken
  • Bumperkleven
  • Afsnijden
  • Telefoneren achter het stuur
  • Parkeren op een plek waardoor weggebruikers slecht zicht op de weg hebben
  • Bij een verkeersopstopping meegaan met het verkeer dat probeert voor te piepen door een extra verkeersrijbaan te creëren.

Ik zou de lijst ook mijn-Marokkaanse-verkeers-irritatie-lijst kunnen noemen. Dat dekt de lading niet. Ooit zei iemand mij dat als je je te vaak op een dag irriteerde aan het Marokkaanse verkeer het tijd was bij Tanger voor een paar dagen de oversteek te maken naar het Spaanse Tarifa. Even afstand nemen. Hoe grappig als dit klinkt het is niet ongebruikelijk.

Maar zoals ik hierboven aangaf, het gaat verder dan irritatie. Ik heb mij deze zaken eigen gemaakt, zonder ze volledig te begrijpen want ze irriteren mij bij tijd en wijlen ook. Een bijna schizofrene houding. Op zijn tijd doe ik net zo hard mee omdat het kennelijk zo hoort, maar het kan mij anderzijds compleet over de zeik brengen. 

Ik schrijf dit op en besef me eens te meer dat mijn zonen met hun opmerking ‘Papa, is een halve Marokkaan’ de kern raken. Want als ik met Marokkanen spreek is hun oprechte verkeersirritatie net zo groot als die van mij. Terwijl ze wellicht de volgende dag precies hetzelfde doen als ik: je aanpassen aan de ongeschreven en geschreven regels van het Marokkaanse verkeer. 

Tja, op de keper beschouwd ben ik best wel thuis in Marokko.

Onthutsend mooi toch?

Oh ja en dan nog dit: natuurlijk zijn er nog echte gentleman in het verkeer. Zoals de man die mijn vrouw en ik van verre zag aankomen en ruim voor onze eerste stap op het zebrapad al gestopt was. Of de man die mijn vrouw ooit het schaamrood op de kaken bezorgde omdat hij uiterst beleefd maar wel duidelijk aan haar vroeg: ‘waarom gaf u mij niet gewoon voorrang? Ik kwam toch van rechts?’ Gelukkig laat niet iedereen zich meeslepen in die Marokkaanse verkeersschizofrenie.

Advertenties

3 gedachtes over “Marokkaanse verkeersschizofrenie

  1. Thijs en Monique . Ik proef en voel de onderhuidse vraag welke in Marokkaanse verkeersschizofrenie zit opgesloten. Bij deze mijn aanbod:Als jullie terug zijn in de Nederlandse verkeersschizofrenie zal ik jullie in enkele rijlessen uitzicht bieden op een leven lang veilige kilometers. Dag vrienden Lex Wemer

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s